Als je diep in haar ogen kijkt.
Ze kijkt me recht in mijn ogen aan. Ik kan niet wegkijken, ik ben gevangen in haar blik. In haar groene ogen zie ik veel emoties, boosheid, bangheid, verdriet. Maar hoe dan ook, heeft zij een glimlach op haar gezicht en zie je de kuiltjes in haar wangen. Op het eerste moment lijkt ze zo blij, maar als je goed, diep in haar ogen kijkt, weet je dat dat niet zo is. Onder haar ogen zitten donker gekleurde wallen, al maanden slaapt ze slecht. Iedereen in haar omgeving denkt dat het na al die tijd weer goed met haar gaat, maar wat ze niet weten is wat ze doet als de alleen is. Als ze thuis komt van school, verdwijnt haar neppe lach en maakt ze plaats voor haar echte zelf, die niemand, behalve zij zelf, kent. Zelfs haar vader ziet het niet, want die is altijd te druk met werk. Als ze naar zichzelf kijkt, dan breekt ze. Tranen stromen over haar wangen naar beneden, en niemand die het merkt. Iedereen die denkt dat ze zo sterk is, dat ze zich niets aantrekt van alles wat iedereen zegt, dat ze de...