A Knight of the Seven Kingdoms (TV series) Review


 A Knight of the Seven Kingdoms is de derde live-action televisieserie van de wereld van Westeros . Het is de derde aflevering van de franchise in totaal. De serie werd in april 2023 door HBO besteld en ging in première op 18 januari 2026.

George RR Martin
 , Ira Parker , Ryan Condal en Vince Gerardis fungeren als uitvoerende producenten.

Het verhaal speelt zich 89 jaar vóór het begin van 
Game of Thrones af , en 77 jaar na de finale van het tweede seizoen van House of the Dragon .
________________
Review :
Als Game of Thrones een 100 is, dan is dit slechts een 10. Het lijkt meer op een reisvlog van Dunk the Tall. Het is zo saai dat je niet eens doorhebt wanneer je halverwege in slaap bent gevallen. Ik heb het alleen gekeken vanwege Game of Thrones, in de hoop dat er iets geweldigs zou gebeuren, maar er gebeurde niets. Nou ja, als je in het echte leven van losers houdt, geef je het misschien een 2 of 3, puur uit medelijden. Het is echt ontzettend saai. De makers wilden meeliften op het succes van Game of Thrones, maar zijn daar jammerlijk in gefaald. 
Met afleveringen van ongeveer 30 minuten komt dit seizoen van zes afleveringen neer op zo'n drie uur aan verhaalvertelling - en zelfs dat voelt uitgerekt aan.
Deze hele verhaallijn had in twee gerichte, gedisciplineerde afleveringen verteld kunnen worden.
In plaats daarvan krijgen we lange dialogen zonder dat er spanning ontstaat. Gesprekken over politiek, eer, opvolging - maar weinig narratieve vooruitgang. Personages praten om conflicten heen in plaats van ze direct aan te pakken. Scènes duren lang zonder dat de spanning toeneemt. De spanning bouwt zich nooit op.
Het gevecht tussen Dunk en de prins voelt niet onvermijdelijk aan - het voelt alsof het in scène is gezet. Conflict hoort te ontstaan ​​door botsende karakterfouten onder druk. Hier voelt het alsof het verhaal iets dramatisch nodig had, dus gebeurde het gewoon.
Een traag tempo is niet hetzelfde als diepgang. Terughoudendheid is krachtig wanneer er een onderliggende betekenis is. Hier voelt de stilte vaak leeg aan in plaats van betekenisvol.
Aan het einde van het seizoen blijft het gevoel hangen dat er niet genoeg verhaal was om zes afleveringen te rechtvaardigen. Het voelt minder aan als een zorgvuldig opgebouwd drama en meer als materiaal dat is uitgerekt om een ​​bepaald format te vullen.
Als een seizoen eindigt en je vooral denkt: "dat hadden twee afleveringen kunnen zijn", dan is er iets fundamenteels misgegaan met de structuur.
Ik heb de eerste twee afleveringen gekeken en kon maar moeilijk wakker blijven, en het zijn ook nog eens afleveringen van 30 minuten.
Er gebeurt niets, de hoofdpersoon is dom en blijft maar blunderen voor een komisch effect dat totaal mislukt...
Ik herinner me nog goed hoe ik de eerste aflevering van Game of Thrones keek en van begin tot eind geboeid was. Dit is het absoluut niet. Het is niet eens een parodie, het is gewoon saai en oninteressant.
Mijn hersenen werden onderhand 
geëuthanaseerd met dit domme verhaal, ga het ook niet meer verder kijken. Wat een bagger Zooi !

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster