Maria van Castilië

 Maria van Castilië werd geboren in Segovia op 14 november 1401 als dochter van koning Hendrik III "el Doliente" en Catherine van Lancaster. Sinds haar geboorte bekleedde ze een bevoorrechte plaats aan het Castiliaanse hof met de titel infanta en prinses van Asturië tussen 1402 en 1405. De geboorte van haar broer Juan heeft haar echter van de opvolgingslijn naar de Castiliaanse troon verdreven.

In 1415 trouwde Maria met Alfons V van Aragon, bekend als "de Magnanimus". Deze link verenigde twee van de machtigste kronen van het Iberisch schiereiland en verstevigde de alliantie tussen Castilië en Aragon. Maria werd Koningin Gemine van Aragon, Sicilië en Napels, begeleidde haar man in hun militaire campagnes en nam een sleutelrol op in de politiek van de Kroon van Aragon

De langdurige afwezigheid van Alfonso V in zijn Italiaanse veroveringen dwong Maria meerdere malen om als regent van het koninkrijk te oefenen. Tijdens deze regentschappen toonde hij zijn regeringsvermogen en zijn bekwaamheid tot diplomatie. Door middel van interne en externe conflicten werd Maria een sleutelfiguur voor de stabiliteit van de Kroon van Aragon.

Maria van Castilië was een opmerkelijke beschermheilige van kunst en literatuur. Beschermde kunstenaars en literatuur, bevordert de culturele ontwikkeling van het hof van Aragon. Een van zijn meest opvallende werken is de stichting van het klooster van de Heilige Drie-eenheid van Valencia, waar vandaag zijn overblijfselen rusten.

Maria van Castilië overleed op 4 oktober 1458 in Valencia, en liet een nalatenschap van een gecultiveerde, intelligente en betrokken vrouw achter aan haar volk. Haar figuur is de afgelopen jaren opnieuw beoordeeld, en haar herkent als een belangrijk stuk in de geschiedenis van de Kroon van Aragon en een van de meest invloedrijke koninginnen van haar tijd.