Greenland 2: Migration - Review

 Vijf jaar nadat een komeet het grootste deel van de aarde heeft verwoest, moeten John Garrity (Gerard Butler) en zijn gezin noodgedwongen de veiligheid van de bunker in Groenland verlaten. Ze moeten opnieuw de meest extreme weersomstandigheden trotseren en beginnen aan een genadeloze tocht door een verwoest Europa, op zoek naar een nieuwe plek om een veilig bestaan op te bouwen.

Dit vervolg op de succesvolle rampenfilm ‘Greenland’ (2020) wordt opnieuw geregisseerd door Ric Roman Waugh, en Gerard Butler en Morena Baccarin keren terug in de hoofdrollen.
________________

Review :
 De film is niet zo heel erg goed. Van wat ik zag, klopte er niets. Waarom heeft Allison ineens de touwtjes in handen in de bunker? Alsof ze zomaar een willekeurige vrouw binnenlaten en haar de beslissingen laten nemen in plaats van een militaire generaal. En waarom in vredesnaam laten ze meer mensen binnen? Het is zo cliché dat ze stemmen en letterlijk iedereen ervoor kiest om meer mensen binnen te laten, terwijl ze nog maar heel weinig voedsel hebben. Waarom rennen alle mensen naar de oceaan zodra de kluis instort? Hoe hadden ze genoeg benzine in de reddingsboot om Engeland te bereiken? Hoe hadden ze genoeg voedsel voor een week voor tien mensen? Waarom werd die willekeurige man (die volgens mij op de een of andere manier belangrijk moest zijn) zomaar neergeschoten? Moeten we daar verdrietig om zijn? Waarom stemt een willekeurig persoon ermee in om de hele groep naar Engeland te brengen nadat Gerard zei: "Hé, stop! Ik heb een wacht!"? Dit is een post-apocalyptische wereld, mensen! Niemand heeft een wacht nodig!
Ik was ontzettend enthousiast om eindelijk Greenland 2: Migration te zien toen de film op YouTube te koop was, omdat ik zo genoten had van de eerste film. Greenland 2: Migration voldoet echter niet aan de hoge standaard die de eerste film in 2020 zette.
Het acteerwerk is vlak, het script is simpel, de actie is nogal saai en aangezien we de familie al kennen uit de eerste film, is er in deze film nauwelijks sprake van karakterontwikkeling, wat juist een van de beste dingen aan de eerste film was.
Het grootste probleem is echter hoe dom de plotwendingen in deze film zijn. Het is ronduit beledigend voor de kijkers hoe stom deze film is. Als iemand die van aardrijkskunde houdt, weet ik bijvoorbeeld dat het onmogelijk is om vanuit de open zee in Liverpool te belanden zonder een schip te kunnen besturen. Je zult hoogstwaarschijnlijk eerst de noordwestkust van Ierland of de westkust van Schotland bereiken. Zelfs als je op de een of andere manier door het smalle Noordkanaal naar de Ierse Zee zou drijven, zou je niet om het eiland Man heen drijven om in Liverpool aan te komen.
Ook in het appartement van familielid Mackenzie in Londen, waar ze even schuilen op weg naar de krater, komen we te weten dat Mack onderdak biedt aan en zorgt voor verschillende oudere patiënten met dementie. Ze raken in gesprek over hoe ze het voor elkaar krijgt om voor deze mensen te zorgen gedurende deze totaal dystopische vijf jaar na de inslag van de komeet Clark. Ze zegt terloops iets in de trant van: "nadat de overheid stopte met het sturen van voedsel..." Wat? Welke overheid, mevrouw? De moderne samenleving is sinds de wereldwijde catastrofe volledig ingestort, inclusief de federale overheid en alle sociale programma's die ze mogelijk financierden. Het is totale anarchie in elk land op aarde. Het is onmogelijk dat een overheid haar in die vijf jaar voedsel stuurde. Hoe hebben de schrijvers dit in vredesnaam over het hoofd gezien? Begrijpen ze wel hoe catastrofale gebeurtenissen werken?
Er zijn talloze voorbeelden van dit soort onlogische plotwendingen die het moeilijk maken om in deze film op te gaan. Je kunt net zo goed de eerste film opnieuw bekijken en doen alsof deze niet bestaat.