The Canterville Ghost (TV Series 2021) Review

 Gebaseerd op het korte verhaal The Canterville Ghost van Oscar Wilde .

De huisgeest Sir Simon de Canterville is niet bepaald blij wanneer een Amerikaanse familie intrekt in het statige Engelse landgoed van zijn familie, nadat techmiljardair Hiram Otis het heeft gekocht. Hiram heeft geen idee dat Simon er al vijf eeuwen rondwaart, noch dat zijn familie te maken krijgt met de vijandschap van de lokale aristocratie. Deze moderne hervertelling van het klassieke verhaal draait om drie families: de aristocratische Cantervilles, de Roma Lovells en de Amerikaanse Otises.
_________________

Review :

Negeer de afschrikwekkende openingsminuten, waarin Caroline Catz en James Lance proberen te praten met een Amerikaans accent. Dit is een goed gemaakte en plezierige familiefilm met een aantal uitstekende acteerprestaties van de vrij grote cast. (Ik vond Laurel Waghorn bijzonder goed in haar rol als Virginia Otis.)
Verwachtingen hebbend van een getrouwe verfilming en hopend dat een miniserie een goede oplossing is om de nuances van het verhaal te verkennen, ontdekte ik een portret van het Brits-Amerikaanse culturele conflict in onzinnige bewoordingen, met te veel clichés.
Het speelt zich natuurlijk af in de hedendaagse tijd, want... Ze verweven de tweeling die op zoek is naar een schat met twee roodharige zigeunermeisjes, een drama over het faillissement van de Otises, een rivaliteit tussen de Otises en de familie Canterville en een... paardrijavontuur?
De griezelige kwaliteit van Wildes roman is verdwenen, ja, het was soms leuk, maar ook dramatisch en spookachtig. De afschuwelijke vermommingen die de geesten gebruiken, zijn verdwenen en ingeruild voor vreemde CGI. Ze geven Sir Simon zelfs een pratende vertrouweling in de vorm van een rat!
De reis naar de vierde dimensie die we nooit in de roman zien, wanneer Vorginia de geest verlost, is verworden tot een bloederig rechtszaaldrama!
En alleen de laatste twee afleveringen, waarin de positieve gevoelens werden overwonnen, negeerden helaas de sensatie van de geest, die meer een voorwendsel was voor een soort komedie dan voor de hoofdpersoon.