Harlan Coben's Lazarus Review

 De serie volgt forensisch psychiater Joel Lazarus (Claflin), die terugkeert naar zijn ouderlijk huis na de schijnbare zelfmoord van zijn vervreemde vader, Jonathan (Nighy), eveneens een psychiater. Joel wordt nog steeds gekweld door de onopgeloste moord op zijn zus, die 25 jaar eerder plaatsvond. 

Overtuigd dat zijn vader geen zelfmoord zou hebben gepleegd, begint Joel verontrustende verschijnselen en verontrustende visioenen te ervaren. Deze gebeurtenissen dwingen hem om in de oude dossiers van zijn vader te graven, waarbij hij een reeks oude zaken ontdekt die mogelijk verband houden met wat er werkelijk met zijn vader en zijn zus is gebeurd. 
_______________________

Review :

In Lazarus nodigt de ervaren thrillerauteur Harlan Coben kijkers uit om zich te verdiepen in een labyrint van familiegeheimen, schuldgevoelens en visioenen die grenzen aan het bovennatuurlijke. De hoofdpersoon, Sam Claflin als Joel "Laz" Lazarus, keert terug naar zijn geboorteplaats na de zelfmoord van zijn vader, de beroemde psychiater Dr. Lazarus (Bill Nighy), en begint al snel de verdwijning van zijn zus tientallen jaren eerder te onderzoeken. Het hoogtepunt van de serie is precies deze combinatie van Cobens kenmerkende onderzoeksthriller en een donkerdere, meer introspectieve sfeer: visioenen, onopgeloste trauma's, de dunne grens tussen realiteit en verbeelding. Ondanks een goed uitgangspunt en een competente cast, lijdt de uitvoering echter onder een ongelijkmatig tempo, overmatige wendingen en een zekere voorspelbaarheid die de impact verwatert.
Het acteerwerk is spectaculair, het onderwerp is zwaar en het is een meeslepende rit van begin tot eind.
Lazarus is een mysterie vol mysteries, allemaal verbonden door een enkele, spookachtige draad. Wat begint als een zoektocht naar de waarheid, verandert in een diepe duik in trauma, familiegeheimen en de dingen die we begraven om te overleven. De spanning bouwt zich langzaam op, maar als die eenmaal op gang is, laat hij niet meer los.
Sam Claflin is fenomenaal als Joel - broeierig, in conflict en onmogelijk om van weg te kijken. Bill Nighy is zoals altijd briljant en levert in elke scène een rustige zwaarte, en Alexandra Roach is perfect als Joels zus Jenna, die het verhaal met warmte en hart onderbouwt.
Dit is een verhaal van onopgelost verdriet, wrok en woede, verpakt in een zoektocht naar antwoorden die een aantal zeer verdraaide wendingen neemt. Het is donker, emotioneel en soms hartverscheurend, maar elke minuut waard.
Maar het is de moeite waard om voorbereid te zijn: de echte waarde zit hem in de "sfeer" en de spanning die opbouwt, meer dan in een perfect slot. Ik benadruk dat de serie familiewaarden, spijt en verlossing onderzoekt, maar vanwege de extreem gewelddadige scènes raad ik hem alleen aan voor volwassenen.