Houd je van mij? vroeg Alice

 Houd je van mij? vroeg Alice.

Nee, ik hou niet van je! antwoordde het Witte Konijn.
Alice fronste en vouwde haar handen samen, zoals ze altijd deed als ze zich gekwetst voelde.
Zie? antwoordde het Witte Konijn.
Nu ga je jezelf afvragen wat jou zo onvolmaakt maakt en wat je verkeerd hebt gedaan, zodat ik niet op zijn minst een beetje van je kan houden.
Weet je, daarom kan ik niet van je houden.
Er zal niet altijd van je gehouden worden, Alice, er zullen dagen zijn waarop anderen moe en verveeld zullen zijn in het leven, met hun hoofd in de wolken zullen zitten en je pijn zullen doen.
Omdat mensen zo zijn, kwetsen ze op de een of andere manier altijd elkaars gevoelens, hetzij door onzorgvuldigheid, onbegrip of conflicten met zichzelf.
Als je niet van jezelf houdt, tenminste een beetje, als je geen pantser van eigenliefde en geluk rond je hart creëert, zullen de zwakke ergernissen die door anderen worden veroorzaakt dodelijk worden en je vernietigen.

De eerste keer dat ik je zag, sloot ik een pact met mezelf: 'Ik zal niet van je houden totdat je leert van jezelf te houden.'

Uit ‘Alice in Wonderland’