Kaardenbol

 Hoe een rijke man arm werd door zijn gierigheid en een arme man rijk door zijn gulheid kunt u lezen in de volgende Arabische sage.

Op een dag kwamen twee mannen uit de woestijn , stoffig en vermoeid, in een klein dorpje aan. Bij een lemen bouwvallig huisje stopten zij en klopten aan.
Een arme, oude man deed de deur open. Eén van de mannen vroeg hem of hij een slaapplaats voor hen had. Hoewel de man klein behuisd was en schaarste aan voedsel had, nodigde hij hen uit om binnen te komen, ruimde een slaapplaats in en gaf ze te eten.

De mannen waren al drie dagen te gast bij de arme man, toen deze verontschuldigend en beschaamd mededeelde, dat hij hen graag nog langer gastvrijheid wilde verlenen, maar dat jammer genoeg het eten op was.

Ik geef jullie de raad om bij mijn rijke buurman aan te kloppen, hij kan U wel van eten voorzien. De gasten bedankten de oude man en liepen naar het grote witte stenen huis van de buurman. Ze klopten aan, maar in plaats van gastvrijheid te ontvangen, werden ze afgescheept met wat kleingeld.

Beide buurmannen keken de twee vreemdelingen nieuwsgierig na toen zij verder trokken. Na enige tijd keerden de twee mannen weer naar het dorp terug, zij gaven de oude man, die zo gastvrij was geweest een klein pakje zaad, en de gierige buurman kreeg een groter pak zaad.

Tot grote verbazing van beide buurmannen zagen zij de twee mannen in engelen veranderen en verdwijnen.

Nieuwsgierig strooide de beide buurmannen het zaad op hun land uit en wachtte verwachtingsvol wat er uit die hemelse zaden op zou komen.
De rijke gierige buurman zag met blijdschap, dat uit zijn zaad prachtige bloemen kwamen. Zijn zakelijk instinct kwam naar boven en zo kwam hij op de gedachte om de bloemen op de markt in de stad te verkopen. Helaas, de andere morgen toen hij de bloemen wilde gaan snijden waren ze al uitgebloeid. Dat niet alleen, het bleek ook nog een onkruid te zijn die al zijn andere gewassen overwoekerde. Binnen een jaar was de rijke man arm geworden.

De arme, oude man zag dat zijn zaad distels met stekelige bollen en kleine blauwe bloementjes voortbracht. De oude man keek, uit het veld geslagen naar zijn veld en dacht; “Wat moet ik hier nu mee doen?” Diezelfde nacht kreeg hij in een droom, een boodschap. Laad de distelbollen op een kar en verkoop ze op de markt in de stad aan de schapenboeren. Zeg hen, dat ze met de stekelige bollen de wol kunnen kaarden. Opgetogen laadde hij de volgende morgen zijn kar vol met de stekelige bollen en reed daarmee naar de markt in de stad. Hij verkocht alles en keerde tevreden terug met een zak vol geld. Binnen een paar jaar was de arme man rijk geworden.

Sinds die tijd gebruiken de schapenboeren zijn bollen om daarmee hun wol te kaarden en zo is de Kaardenbol aan zijn naam gekomen.