Passiebloem

 

Passiebloem.

Behalve de sprookjesachtige schoonheid van de bloemen is de plant ook genezend. De plant is in de oorspronkelijk landen altijd gebruikt als kalmerings- en slaapmiddel, bloedzuiveringsmedicijn en bedwelmingsmiddel. De Maya’s gebruikten de plant echter ook bij zenuwpijnen en tegen rusteloosheid. De plant bevat flavonoïden, cyanogene glycosiden en etherische olie.

De geneeskracht van de passiebloem werd op enig moment ook in Europa opgemerkt. Inmiddels wordt de passiebloem gebruikt tegen:

Hartkloppingen

Stress

Darmklachten

Ontwenningsverschijnselen

Astma

Depressie

Uitwendig kan het ook nog helpen als je last van aambeien hebt. Het betreft een dunne, goed smeerbare, zalf. Er is te weinig informatie voor de zwangere of borstvoeding gevende vrouw, dus het wordt afgeraden het in deze periode tot je te nemen. Let wel, het is nooit een vervangend middel. Als je het wilt gebruiken, stem het dan af met de huisarts en of fytotherapeut. De fytotherapeut heeft zich gespecialiseerd in plantengeneeskunde en kruidengeneeskunde.

Thee kan je zelf maken als je de plant in je tuin hebt staan of je koopt het kruid kant-en-klaar in de reformwinkel. Drink 2 tot 3 maal per dag één kopje van 150 ml kokend water gecombineerd met één theelepel van het kruid. Laat dit zo’n tien minuten trekken en drink het dan op.

Het is niet aan te raden onbeperkt gebruik te maken van de passiebloem (in wat voor vorm dan ook). Neem in ieder geval niet meer dan acht gram per dag, want dat wordt als grens gezien. Het kan anders bijvoorbeeld de rijvaardigheid beïnvloeden. Passiebloem behoort overigens niet tot de verslavende middelen.

Gebruik je andere medicijnen, stem het gebruik dan altijd af met de arts. Het kan in enkele gevallen de werking van te gebruiken medicijnen verminderen.