Family Switch (2023)


 De Walkers zijn een kerngezin van vijf: moeder Jess, vader Bill, de 16-jarige dochter CC, de 14-jarige zoon WYATT en de 2-jarige zoon Miles. Maar wanneer er een mysterieuze gebeurtenis plaatsvindt in het Griffith Park Planetarium, splitsen de nucleaire elementen zich en recombineren ze; De geest van Jess bevindt zich in het lichaam van CC (en vice versa), terwijl de geest van Bill zich in het lichaam van WYATT bevindt (en vice versa). Terwijl CC en Wyatt proberen hun weg te vinden in de onmogelijk ingewikkelde wereld van volwassenheid (verantwoordelijkheden, vaardigheden, angsten, ambities), moeten Jess en Bill zich een weg banen door het waanzinnig ingewikkelde netwerk van overgangsrituelen (pesten, voetbalwedstrijden, muziek, feesten, romantiek) die hoort bij het tienerzijn, terwijl ze alle vier hun best doen om de betovering ongedaan te maken die hun persoonlijkheden op catastrofale wijze opnieuw heeft gecombineerd.

Dit is een leuke feelgoodfilm die me een paar keer hardop heeft laten lachen en me de rest van de tijd heeft vermaakt.

Dit past precies in het genre van 'Disney-achtige' films die zich afspelen tijdens de feestdagen, met veel feestelijke belletjes die door de partituur rinkelen en ding-dongen.

Ik had niet verwacht dat ik mijn IQ zou verhogen door ernaar te kijken, en dat deed ik natuurlijk niet. Ik had ook geen transcendent filmkunstwerk verwacht, en dat was ook niet het geval.

Maar het acteerwerk was solide van alle personages, het uitgangspunt (hoewel belachelijk, zoals al deze ‘body-swapping’-verhalen onbeschaamd zijn!) bleef de hele tijd behoorlijk stabiel, en hoewel het voorspelbaar en formeel was, was het niet overdreven. -top oubollig. (Natuurlijk, het was een beetje oubollig, maar niet al te slecht.)

Er is zelfs een schattige dansscĆØne in het midden van de film die plotseling sentimenteel werd en me deed verscheuren zonder aanwijsbare reden, behalve dat ik een zielig sapje ben, lol.

Ik heb ervan genoten en zou het aanraden als je, net als ik, het leuk vindt om tijdens de vakantie soms je hersenen even uit te zetten en naar iets te kijken dat eigenlijk het filmische equivalent is van een warm sneeuwpopvormig suikerkoekje.

Hieronder de link voor die dans  wat ik echt gaaf vond:

https://www.youtube.com/watch?v=jeYQY87tMXo

Ook heb ik me echt rot gelachen om de hond, goeie acteur ook. Het is echt een hele goeie kerstfilm waar je de nodige lachrimpels van krijgt.
Een aanrader !


Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster