Het is vreemd hoe vaak we "sorry" zeggen

 Het is vreemd hoe vaak we "sorry" zeggen omdat we gewoon mens zijn.

We verontschuldigen ons omdat we te stil zijn, omdat we niet de energie hebben om te glimlachen, omdat we ruimte nodig hebben, omdat we dingen te diep voelen – alsof onze zachtheid iets is om ons voor te schamen.
De waarheid is dat de meesten van ons meer met zich meedragen dan we ooit hardop uitspreken. We bewegen ons door de wereld met een zwaar hart en vermoeide ogen, terwijl we proberen er voor anderen te zijn, terwijl we stilletjes van binnen breken.
Toch voelen we nog steeds de behoefte om onze stilte uit te leggen, onze uitputting te rechtvaardigen, alsof onze waarde alleen wordt afgemeten aan hoe luid of vrolijk we overkomen.

De waarheid is dat gevoelig, moe of stil zijn geen zwakte is – het is een teken dat we het al heel lang volhouden zonder om hulp te vragen.
Het is de last van verwachtingen, verdriet, druk en de onzichtbare gevechten die mensen om ons heen misschien nooit zien.

- Balt

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster