Verlies

 Verlies,

Zomaar uit het leven gerukt,
Bedroefd zijn, van je stuk.

Door stormen gestreden,
Steeds weer opklimmend, met je snoet naar de zon gericht,
Dansend tot het morgen licht.

Strijdend door de stormen van het leven,
Gestreden voor jou zijn,
Gemist word jij.

De sprankel van jouw bestaan zal voor velen voortleven,
Voor de pure én robuuste liefde die jij kon geven.

De ruwe diamant die het leven van jou heeft geslepen,
Ook al werd je soms niet begrepen,
Weet dat alles mag zijn,
Je was precies goed, zoals jou jij.

Leef alsof iedere dag je laatste kan zijn,
Morgen is je niet beloofd,
Dansen zal ik tot het lichtje dooft.

Ik geef mee, met het volle zijn,
Wees dankbaar voor dierbare vriendschappen rondom jou jij.

Lach en heb lief met heel jouw zijn,
Want voor je het weet is er alleen nóg maar de herinnering in jou jij.

Koester, dans en wees blij,
Schenk een lach aan ieder die hem verdient,
Wees die onuitwisbare vriend,
Degene die jouw hart meer dan verdient.