Ik praat graag met mijn hond

 Ik praat graag met mijn hond...

Omdat hij een van de weinigen is die echt naar me luistert.
Zonder naar zijn telefoon te kijken, zonder afgeleid te worden, zonder oordeel.
Gewoon hij, daar, naast me, aandachtig, stil, trouw.

Hij begrijpt meer dan je zou denken.
Hij voelt onze vreugde, ons verdriet, onze zorgen, en reageert met zijn aanwezigheid, zijn blik, zijn warmte.

Soms zouden we allemaal een beetje moeten leren van die eenvoudige en oprechte manier van luisteren.
De schermen uitzetten, onze maskers afzetten, en er gewoon zijn...
Voor iemand. Voor een ander hart dat naast het onze klopt.

Want luisteren, echt luisteren, is een zeldzaam geschenk.
En mijn hond herinnert me daar elke dag aan.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster