De tijd
De tijd.
Ik kijk in de spiegel alsof ik mijzelf niet herken.
Ik ben niet meer wat ik was, maar wat ik geworden ben.
Mijn lichaam is veranderd, maar ook mijn gedachten en mijn gevoel.
De tijd heeft me veranderd, ook mijn levensdoel.
De klok blijft alleen maar vooruit tikken,
en elke seconde van het leven wegtikken.
Ik moet accepteren wat tijd nog meer met me doet,
want het is zo dat ik verder door het leven moet.
Ben ik tevreden over hoe mijn leven is verlopen?
Of heb ik veel kansen misgelopen?
Helaas is er geen deur om terug naar het verleden te gaan,
om te veranderen wat ik liever anders had gedaan.
We weten niet wat de antwoorden op onze levensvragen zullen zijn,
Wij kennen alleen het verleden, maar de toekomst blijft geheim.
De tijd blijft opschuiven, zonder pauzeknop,
het zal doorgaan zelfs nadat mijn leven is gestopt.
De tijd heeft me geleerd wie ik kan vertrouwen in mijn leven,
aan wie ik wel of niet mijn gevoelens kan prijsgeven.
De altijd knikkende vrouw is nu verleden tijd,
ik ben iemand geworden die meer van mij afbijt.
Als ik geen ruimte krijg in mijn denken, word ik ambetant,
vooral als mensen egoĆÆstisch zijn, betweterig of arrogant.
Zij die mij eerst anders kenden, kijken me verbaasd aan,
Ze denken waarschijnlijk dat ik naar een psychiater moet gaan.
Neen lieve mensen een psychiater is overbodig,
en pillen tegen stress heb ik ook niet nodig.
De tijd veranderde ook jou, niet alleen mij,
Dat moeten we accepteren want wat geweest is, is voorbij.
Reacties
Een reactie posten