Er was een versie van mezelf

 Er was een versie van mezelf die geloofde dat alles mogelijk was. Een versie die vrijuit droomde, makkelijk lachte en niet bang was om te falen.

Het leven ging verder, en ergens onderweg raakte ik meer gefocust op overleven dan op dromen.

De laatste tijd merk ik dat er iets verandert. Ik word langzaam weer de persoon die ik mis. Niet de oude versie van mezelf die minder wist over pijn, maar een sterkere versie die het heeft overleefd en toch hoop heeft gehouden.

Een versie van mezelf die zich herinnert dat de toekomst iets is om naar uit te kijken, niet iets om bang voor te zijn.
Misschien gaat genezing niet over teruggaan in de tijd.
Misschien gaat het erom je weg vooruit te vinden met je innerlijke vonk nog intact.