Als jij steeds jouw eigen wereld hebt moeten helen

 Als jij steeds jouw eigen wereld hebt moeten helen,

Omdat jij altijd geluisterd hebt naar wat anderen jou beveelden.

Is het nu tijd om met jouw geheelde jij,
De wereld te trotseren om volledig te kunnen zijn.

Nadat jij stormen hebt doorstaan,
En bergen hebt getrotseerd,
Jij de liefde in jezelf nu liefdevol eert.

Jouw geheelde jij heb jij met jouw eigen stukjes aan elkaar genaaid,
En kijk eens naar het resultaat van jouw unieke zijn,
Helemaal in elkaar gezet door alleen jij.

Niemand die jou de les nog leest,
Omdat jij niet meer voor tijden kiest die voor jou zijn geweest.

De pracht en praal waar jij nu mee straalt,
Laat zien dat jij de kracht diep uit jezelf haalt.

Wees trots en sta met een rechte rug,
Het leven is zo mooi,
Gelukkig niet meer zo stug.

Prachtmens, met jouw gouden hart,
Mensen wachten op jouw liefde met smart,
Zoals jij tegenwoordig de dag opstart.

Dankbaar en geheeld,
In rust,
waarin de toekomst jou steeds weer kust.