Ik wacht nog steeds

 Ik wacht nog steeds.

Niet op de terugkeer van iemand, maar op de dag dat mijn hart niet langer pijn doet als bepaalde herinneringen ongevraagd opduiken.

Ik wacht nog steeds op de versie van mezelf die niet over elk afscheid blijft piekeren, die niet om 2 uur 's nachts oude gesprekken herbeleeft en die zich niet afvraagt ​​hoe het anders had kunnen lopen.

Misschien gaat genezing niet over vergeten. Misschien gaat het erom het verhaal te dragen zonder dat het je meesleept.

Tot die tijd wacht ik.... maar ik ga ook vooruit.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster