Geen ruzie meer maar ook geen lijfelijkheid
Geen ruzie meer maar ook geen lijfelijkheid.
Oppervlakkig, zijn de woorden
Weet niet wat meer pijn doet.
Boosheid maakte plaats voor onverschilligheid.
Weet alleen dat ik haar zo mis,
Dat na al die jaren
Het gevoel alleen maar sterker is.
De tranen
Ze blijven komen,
Zo vaak onverwacht.
Een herinnering leidt tot
Een gedachte,
Gedachte leidt tot gevoel,
Gevoel blijft onmacht.
Verwachtingen zijn relatief
Die heb ik opzij gezet.
Het enige wat ik zeker weet,
Dat ik haar zo mis
Dat de tijd daarbij
Geen helende factor is.
Reacties
Een reactie posten