Sommige mensen houden niet echt van je

 Sommige mensen houden niet echt van je – ze houden van de weerspiegeling van zichzelf die ze zien als ze bij je zijn. Ze houden ervan hoe jouw aanwezigheid hen valideert, hoe jouw woorden hun ego strelen, hoe jouw vriendelijkheid hen een waardevol gevoel geeft.

Maar liefde die geworteld is in zelfzuchtig comfort is geen liefde; het is afhankelijkheid vermomd als genegenheid. Zodra je stopt met buigen voor hun behoeften, zodra je stopt met de spiegel te zijn die hun tekortkomingen flatteert, beginnen ze zich terug te trekken – niet omdat je veranderd bent, maar omdat je gestopt bent met het voeden van hun illusie.

En wanneer je eindelijk de grens trekt, zullen ze jouw vrede verdraaien tot trots en je grenzen tot "houding". Ze zullen je koud noemen omdat je voor jezelf hebt gekozen, terwijl je alleen maar gestopt bent met het koesteren van een band die er alleen maar was om hen op hun gemak te stellen. Echte liefde krimpt niet ineen wanneer ze weerstand ondervindt – ze groeit, past zich aan en respecteert. Maar wanneer iemands "liefde" alleen maar draaide om hoe jij hen liet voelen, zal je zelfrespect voor hen altijd op afwijzing lijken.