Ooit zul je weten

 **Ooit zul je weten waarom de deuren die je smeekte te openen, gesloten bleven – omdat ze je van jezelf wegleidden.** Op dat moment is het moeilijk om verder te kijken dan de afwijzing, de stilte of het eindeloze wachten. Je overtuigt jezelf ervan dat wat je wilt wel goed moet zijn, dat de kans die je door je vingers glipt *voor jou bedoeld* was. Maar soms zijn de dingen die we najagen verbonden met wie we dachten te moeten zijn – niet wie we moeten worden. Het leven beschermt ons op een bepaalde manier, zelfs als het voelt als teleurstelling. Gesloten deuren zijn geen straffen; het zijn omleidingen, die ons vaak redden van een pad dat ons kleiner had gemaakt, niet groter.

Op een dag zul je met helderdere ogen terugkijken en beseffen dat de "nee" waar je je aan ergerde eigenlijk een geschenk was. Die gemiste kans, dat onbeantwoorde gebed – het bracht je naar iets diepers, meer afgestemd, eerlijker. En bovenal bracht het je terug bij jezelf. De versie van jezelf die niet langer smeekt, maar kiest. Die niet langer jaagt, maar aantrekt. Die hun waarde voldoende kent om erop te vertrouwen dat wat bedoeld wordt nooit opengebroken hoeft te worden.

— Balt