Verlangen en gemis

Verlangen en gemis zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, als twee danspartners die elkaar in balans houden. Het ene kan niet bestaan zonder het andere. Maar wat komt eerst? Ontstaat verlangen uit een diep gevoel van gemis, of is het juist gemis dat voortkomt uit een onvervuld verlangen?

Laten we beginnen bij het gemis. Het is een leegte, een stille ruimte in ons hart die gevuld wil worden. Soms is het subtiel, een zacht gefluister van iets dat ontbreekt. Andere keren is het rauw en ondraaglijk, een schreeuw om iets wat er ooit was of wat we nooit gehad hebben. Vanuit die leegte ontstaat verlangen: een beweging naar buiten, een hoopvolle reikwijdte naar iets dat die leegte kan vullen. Verlangen is de energie die ons vooruit duwt, die ons doet dromen en streven.

Maar het omgekeerde is ook waar. Verlangen kan zélf een bron van gemis worden. Hoe meer we ons richten op wat we willen, hoe meer we bewust worden van wat we niet hebben. Verlangen vergroot ons bewustzijn van onze leegte. Denk aan een relatie die we wensen, een doel dat we willen bereiken, of een droom die nog buiten bereik ligt. Hoe intenser het verlangen, hoe dieper het gemis kan voelen.

Het is een paradox. Wat ons beweegt, kan ons tegelijkertijd pijn doen. Dit maakt verlangen zo complex. Het is hoopvol en inspirerend, maar het kan ook een spiegel zijn die ons confronteert met wat we missen. In relaties bijvoorbeeld: verlangen naar nabijheid onthult vaak een gevoel van eenzaamheid of afstand. En toch, zonder dit verlangen, zouden we nooit proberen om verbinding te herstellen.

De sleutel ligt in het erkennen van beide aspecten: zowel het verlangen als het gemis. Ze horen bij het mens-zijn. Door gemis niet te veroordelen, maar te zien als een uitnodiging om te groeien of iets te creëren, verandert het van een negatieve kracht in een richtingwijzer. En door ons verlangen niet alleen te richten op wat buiten ons ligt, maar ook te onderzoeken wat er al ín ons aanwezig is, vinden we een balans.

Verlangen en gemis zijn als eb en vloed. Ze horen bij de beweging van het leven, een golfslag die ons meeneemt naar nieuwe inzichten en ervaringen. Het zijn geen tegenpolen, maar partners in onze reis naar vervulling.

Waar verlang je op dit moment naar? En welk gemis schuilt eronder? Wat kun je jezelf geven, juist in dit moment, om beide de ruimte te geven?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster