De wereld mag dan hard zijn

 “De wereld mag dan hard zijn, maar jouw innerlijke kracht kan altijd harder zijn.”

Er was eens een jongen, Daan, die in een stad woonde waar het leven niet altijd even vriendelijk was. De grijze lucht leek altijd boven hem te hangen, net als de zorgen die hem wakker hielden in de nacht. Zijn dagen waren gevuld met strijd—niet alleen om te overleven, maar ook om zijn dromen niet te laten verwaaien. Het leek alsof iedereen om hem heen sterker, sneller, of onverschrokkener was. Maar Daan had iets dat hem uniek maakte: een diepgewortelde wilskracht, gevoed door een kleine vlam in zijn hart.

Die vlam werd geboren uit herinneringen aan zijn grootvader. "Daan," had de oude man ooit gezegd terwijl hij een dikke boomstronk in kleine stukken kloof, "het leven is als hout hakken. Soms stuit je op een knoest, en dan kun je kiezen: geef je op of zet je door?" Zijn grootvader glimlachte toen hij de bijl opnieuw neerzette en met één slag de knoest splijtte. "Een harde wereld maakt harde mensen. Maar onthoud dit: hard zijn betekent niet dat je geen warmte in je hart hebt."

Met die woorden in zijn achterhoofd begon Daan zijn eigen pad te smeden. Hij ontmoette tegenslag, ja. Hij struikelde, viel, en stond weer op. Wanneer de wereld hem koud toesprak, antwoordde hij met een zachte, maar standvastige stem. Hij leerde dat kracht niet alleen ligt in hoe je klappen opvangt, maar ook in hoe je blijft dromen, ondanks alles.

Er waren dagen dat Daan dacht dat hij zou breken, maar hij herontdekte telkens weer dat in het breken ruimte zit voor groei. Zoals een zaadje dat eerst de harde grond moet doorboren om het licht te bereiken. En stukje bij beetje, met elke stap, groeide hij. Niet alleen naar de man die hij wilde worden, maar ook naar de mens die anderen inspireerde.

Je staande houden in een harde wereld is geen kwestie van perfectie of onkwetsbaarheid. Het gaat om de bereidheid om jezelf keer op keer opnieuw op te bouwen, hoe vaak je ook wordt neergeslagen. Zoals Daan ontdekte, is het niet de wereld die je vorm geeft, maar hoe jij ervoor kiest om daarop te reageren.

De wereld mag dan hard zijn, maar jouw innerlijke kracht kan altijd harder zijn.