De Vonk in Jou

 De Vonk in Jou

Liam zat op een bankje in het park, starend naar de voorbijgangers. Hij voelde zich onzichtbaar, alsof hij niets bijzonders te bieden had. Iedereen leek een talent te hebben—muzikanten die de wereld betoverden, kunstenaars die emoties op doek vingen, ondernemers die grootse dromen waarmaakten. Maar hij? Hij wist niet eens waar hij goed in was.

Terwijl hij nadacht, landde er een vogeltje naast hem op de leuning. Het floot een melodie, zacht en vrolijk. Liam glimlachte onbewust. Hij begon het deuntje te neuriën, en langzaam vormden zich woorden in zijn hoofd. Woorden die een verhaal vertelden, een verhaal dat hij eerder nooit durfde te delen.

Die avond, bij kaarslicht, schreef hij. De zinnen vloeiden als een rivier, de emoties als golven over het papier. Voor het eerst voelde hij het: zijn gave zat niet in grootse gebaren of spectaculaire talenten. Zijn kracht zat in woorden, in verhalen die harten konden raken.

Iedereen heeft een vonk in zich, dacht hij. Soms is het gewoon een kwestie van luisteren—naar jezelf, naar de kleine dingen om je heen.

En zo vond Liam zijn talent, niet in het grootse, maar in het oprechte. En dat maakte het waardevol.