Iemand schreef

 Mijn oudste kleinkinderen bijna 20 jaar niet gezien. Dacht korter maar nee, ben bijna 82 jaar.

Mijn geest is in orde, mijn lichaam niet... ben een vrouw van de dag.
Je weet het niet wanneer het je tijd is.
Dus probeer er iets van te maken.
Dat doe ik.
Wat heb ik gedaan? Ik weet niet waar mijn kleinkinderen wonen. Gezocht op facebook en andere site's, kon ze niet vinden.
Mijn oudste kleindochter die had al heel jong een email adres, een heel schattig adres. Ik wist het weer. Stuurde een email naar haar over hoe leuk we het hebben gehad. En herinneren, weten jullie dat nog?. Het werd een lieve email waarbij ik hoopte dat ze het adres nog had.
Ik klikte en ja hoor het was gelukt.
Een paar dagen later kreeg ik een hele lieve email terug. Ze waren al die herinneringen niet vergeten. Ze schreef, mijn broer en ik hebben u ook gemist.
We maken snel een afspraak. Dat is gebeurd, ze zijn geweest.
Het was de mooiste dag in mijn leven.
Hun antwoord was: Oma, we zijn zo blij dat u ons heeft geschreven. In Oktober komen ze weer.
Dus dames en heren neem zelf het initiatief. Ze zijn er blij mee. Want zij hebben het ook niet makkelijk gehad.
Als ze komen vraag hoe het met hun vergaan is, gewoon leuke dingen.
Niet over ouders praten!!! Want dan breng je ze in verlegenheid.
Het is mij gelukt. In de toekomst ga ik met hun verloofdes ergens eten.
Een mooi vooruitzicht.