Een bijzonder verhaal
Een bijzonder verhaal....
Soms lijkt het alsof de wereld haar adem inhoudt.
Alsof alles stilstaat, behalve de pijn die door mensen gaat.
Maar ergens… midden in dat zwijgen… groeit kracht.
Van iemand die vernederd werd, maar bleef geloven in zichzelf.
Van iemand die door tranen keek en tóch schoonheid zag.
Dat zijn de bijzondere verhalen.
Niet die van helden die nooit wankelen…
maar van zielen die breken en tóch kiezen om weer zacht te zijn.
Een bijzonder verhaal leeft niet in boeken vol roem,
maar in kleine momenten die bijna niemand ziet.
Wanneer een hand wordt uitgestoken naar iemand die wankelt.
Wanneer een glimlach wordt gedeeld, ook al doet het hart pijn.
Wanneer iemand zwijgt om een ander te laten spreken.
Of juist spreekt, wanneer stilte onrecht zou bedekken.
Het zijn de verhalen van wie ’s nachts wakker ligt,
hun vragen fluisterend in het donker,
en toch ’s ochtends opstaat om opnieuw het beste te geven.
Van wie leeg terugkomt, maar toch een ander troost.
Van wie weet hoe koud de wereld kan zijn
en daarom zélf warmte probeert te zijn.
En misschien beseffen we het te weinig…
maar dáár ligt ware kracht.
Niet in het dragen van een masker,
maar in het durven tonen van littekens.
Niet in het winnen van elke strijd,
maar in het weigeren om bitter te worden.
Dat zijn de zielen die ons raken.
Die ons herinneren dat zachtheid geen zwakte is,
maar een keuze die steeds opnieuw gemaakt wordt,
tegen de stroom in,
met de moed van een hart dat weigert hard te worden.
Reacties
Een reactie posten