Soms raak je jezelf kwijt

 Soms raak je jezelf kwijt.

Niet in één keer, maar stukje bij beetje.
Een ‘ja’ terwijl je ‘nee’ voelde.
Een glimlach terwijl je hart riep om rust.
Een aanpassing hier, een stilte daar…
Tot je op een dag in de spiegel kijkt en denkt:
“Waar ben ik gebleven?”

Maar weet dit:
Je bent nooit écht weg.
Je hebt je alleen een beetje verstopt om te overleven.
En dat is oké.

Op je pad terugkomen is geen rechte lijn.
Het is zachtjes je hand weer vasthouden.
Het is opnieuw leren luisteren naar je fluistering van binnen.
Het is voelen, huilen, loslaten, ademen.

En ineens, heel subtiel…
Voel je weer:
“Dit ben ik.”
Niet perfect. Wel echt.

Dus als jij je verdwaald voelt,
weet dat je pad er nog steeds ligt.
Hij wacht op je.
Met liefde. Met rust. Met waarheid.