Mijn binnenste is één grote warboel

Mijn binnenste is één grote warboel en mijn hart en mijn verstand liggen voortdurend met elkaar in de clinch.
Het verdriet en het gemis zijn nog steeds prominent aanwezig, maar worden wel van hun plek gedrukt door woede en bitterheid. Machteloosheid en frustratie proberen ook terrein te winnen, wat vooral ten koste gaat van mijn zelfvertrouwen en mijn gevoel van eigenwaarde.
Kortom, tis een zooitje. Voor de buitenwereld lijk ik goed te functioneren, voor zover dat mogelijk is, in werkelijkheid ben ik een puinhoop.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster