Op een dag
Op een dag, uit het niets, vertelden mijn kinderen me dat ik de slechtste moeder ooit was. Ze noemden me de meest walgelijke dingen die ik ooit heb gehoord, sloten me uit hun leven en dat van de vijf kleinkinderen.
Hebben mij gewoon verlaten, zag het nooit aankomen.
Zat daar maar... stil, terwijl de tranen van totale shock over mijn wangen stroomden.
Hun moeder zijn was het enige dat ik wist... had geen plan B, geen vrienden, niets anders dan werk buiten het gezelschap van hen.
Toen ik vroeg waarom ze zich zonder waarschuwing tegen mij hadden gekeerd, reageerden ze met … doodse stilte.
Hoe herbouw je jezelf in die doodse stilte?.
Er wordt je geen echte reden gegeven voor hun daden, nee….nou ja, niets anders dan stiltez vragen en depressie.
Het was en is een hel.
Hebben mij gewoon verlaten, zag het nooit aankomen.
Zat daar maar... stil, terwijl de tranen van totale shock over mijn wangen stroomden.
Hun moeder zijn was het enige dat ik wist... had geen plan B, geen vrienden, niets anders dan werk buiten het gezelschap van hen.
Toen ik vroeg waarom ze zich zonder waarschuwing tegen mij hadden gekeerd, reageerden ze met … doodse stilte.
Hoe herbouw je jezelf in die doodse stilte?.
Er wordt je geen echte reden gegeven voor hun daden, nee….nou ja, niets anders dan stiltez vragen en depressie.
Het was en is een hel.
Tot op de dag van vandaag, inmiddels jaren later… geen reden opgegeven.
Dat schreef iemand....
Reacties
Een reactie posten