Waarom ik?

 <<< Waarom ik? >>>

Misschien omdat je een bijzondere gevoeligheid voor echtheid hebt ontwikkeld.

Wat je beschrijft — achter iemands rug kwaadspreken en daarna vriendelijk in diens gezicht lachen — bestaat echt. En wanneer je daar gevoelig voor bent, ontstaat al snel de behoefte om afstand te nemen. Dat betekent niet per se dat je anderen afwijst, maar eerder dat je weigert deel te nemen aan iets dat niet bij je past.

Toch is het belangrijk om niet zo te veralgemenen dat je jezelf gaat isoleren. Niet iedereen is hypocriet. Er zijn ook rustige, oprechte mensen die juist dit soort spelletjes vermijden… maar die vallen vaak minder op omdat ze niet luidruchtig zijn.

Een “gezonde afstand” bewaren is goed als het je beschermt. Maar als die afstand een permanente muur wordt, kan het je ook beroven van echte verbindingen.

Misschien ligt het evenwicht daarin: niet tolereren wat je kwetst of stoort… zonder de deur te sluiten voor mensen die misschien op jou lijken.

Je bent niet anders omdat je helder ziet.

Je bent gewoon bezig te selecteren.