Soms is het niet alsof je verdrietig bent

 Soms is het niet alsof je verdrietig bent.

Het is gewoon dat je het zat bent om het helemaal alleen te houden.
Niet om hulp te vragen.
Zonder te zeggen "ik kan niet meer. "
Om jezelf sterk te maken zodat niemand merkt dat het je pijn doet.
De geest houdt vast...
maar het lichaam neemt de rekening.
Daarom rusten, praten, huilen of grenzen stellen
geeft niet op:
is beter om te overleven.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster