Verdriet

 ๐•๐•–๐•ฃ๐••๐•ฃ๐•š๐•–๐•ฅ....

Een gat dat door de stof van je wezen gescheurd is.
Het gaatje geneest uiteindelijk langs de gekartelde randen die overblijven. Het kan zelfs krimpen in grootte.
Maar dat gat zal er altijd zijn.
Een stukje van jou ontbreekt altijd.
Want waar diep verdriet is, was grote liefde.
Schaam je niet voor je verdriet.
Beoordeel het niet.
Onderdruk het niet.
Haast het niet.
Eerder, erken het.
Leun erin.
Luister er maar naar.
Voel het.
Ga erbij zitten.
Ga zitten met de pijn. En denk aan de liefde.
Hier zal de genezing beginnen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster