Wees stil

 Wees stil, want

ik luister
naar gefluister
als een zucht
in serene lucht

het pakt me vast
behoedzaam krast
iets in mijn ziel
en aarzelend kniel

ik in het natte gras
toen besefte ik pas
dat de fluistering
stil zonder opluistering

mijn hart had geraakt
ik heb nooit verzaakt
mijn brug te bouwen
ik moest vertrouwen

de kras op mijn ziel
waar ik voor kniel
zal spoedig vervagen
ik laat de dag dragen