Narcisten haten grenzen

 Narcisten haten grenzen, genegeerd worden, ongelijk hebben en in twijfel worden getrokken. Alles wat hun controle bedreigt of hun tegenstrijdigheden blootlegt, wordt in hun ogen onmiddellijk een probleem.

Grenzen vormen bijvoorbeeld een verlies van macht. Wanneer je begint nee te zeggen, bepaald gedrag weigert of je emotionele ruimte beschermt, verandert de dynamiek. De narcist kan dan niet meer zo vrij handelen als voorheen. Hij of zij kan reageren met woede, stilte, schuldgevoelens opwekken of je kleineren om de controle terug te krijgen.

Genegeerd worden is ook moeilijk voor een narcist, omdat aandacht vaak een essentiële bron van bevestiging is. Zonder reactie, zonder confrontatie en zonder emotie verliest hij of zij de invloed die normaal wordt uitgeoefend. Daarom kan onverschilligheid sterke reacties uitlokken: pogingen om je uit te dagen, zichzelf als slachtoffer neerzetten of plotseling terugkomen met beloften en vriendelijkheid.
Ongelijk hebben of in twijfel worden getrokken bedreigt rechtstreeks het beeld dat de narcist van zichzelf wil uitstralen. Een fout erkennen zou betekenen dat hij of zij een zwakte moet accepteren, en dat kan als ondraaglijk worden ervaren. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen, kan de narcist ontkennen, de rollen omdraaien of de persoon aanvallen die vragen durft te stellen. Het probleem is dan niet langer het gedrag van de narcist, maar degene die hem of haar heeft durven confronteren.

In een gezonde relatie worden grenzen gerespecteerd, fouten erkend en helpen gesprekken beide partners om samen te groeien. In een relatie die wordt gekenmerkt door narcistische trekken verandert elke grens in een strijd en wordt elke kritische vraag ervaren als een aanval.

De werkelijkheid is dat grenzen een relatie niet kapotmaken. Ze laten alleen zien wie jouw waarde respecteert en wie uitsluitend de controle wil behouden.