Regenboog Boodschap

 Er hangt iets in de lucht in deze laatste maand van het jaar.

Alsof er een zachte, maar duidelijke beweging in je leven komt die je uitnodigt om op te ruimen. Misschien ook in je huis, maar vooral in je hart.
Je voelt het zelf ook: bepaalde connecties beginnen los te laten, bijna vanzelf.
Alsof de energie tussen jou en sommige mensen niet meer past bij wie je nu aan het worden bent.

Het is geen teken dat je faalt, of dat je harder je best moet doen.
Het is juist een teken dat je groeit.

Je merkt misschien dat gesprekken anders klinken, dat ontmoetingen minder vanzelf komen, dat je ziel een beetje moe wordt van verbindingen die ooit warm voelden, maar nu alleen nog trekken. En ergens diep in jou zit een stem die fluistert:
“Het is oké om dit los te laten. Je hoeft niet meer te blijven waar je jezelf verliest.”

Dit jaar sluit voor jou iets af.
Niet met ruzies maar met eerlijkheid. Met het besef dat jij niet meer dezelfde bent als toen sommige relaties begonnen. Je bent wijzer geworden, zachter, dieper…
En daardoor passen niet alle mensen meer in het verhaal dat je verder wilt leven.

Het kan pijn doen, ik weet het.
Er zit rouw in het afscheid, zelfs als niemand schuld heeft.
Maar er zit ook kracht in.
Een stille, stevige kracht die zegt dat jij mag kiezen voor rust, voor ruimte, voor verbindingen die wél voeden.

Wat in jouw leven wil blijven, blijft vanzelf.
Wat vertrekt, maakt ruimte voor iets dat veel dichter bij jouw nieuwe hoofdstuk ligt.

Laat dit een afrondend jaar zijn waarin je jezelf toestaat om te sluiten wat zwaar is
en te openen voor wat lichter voelt.
Je hoeft niet te forceren.
Je hoeft alleen te luisteren naar wat jouw energie al lang weet.

Je bent aan het ontvlechten.
Aan het loskomen.
Aan het thuiskomen bij jezelf.

En alles wat werkelijk bij jou hoort, vindt je vanzelf weer terug.