De nevelen, zij smeken
De nevelen, zij smeken
in gedachten teken
ik de vele tere lijntjes
langs de zwarte takken
zwijgend in het moment
dit pakkende in verbazing
een stilte adembenemend
het lijkt zich voor te bereiden
op de komst van het Kerstkind
in deze tijden van oplettendheid
al die oorlog dit triest gebeuren
een tijd die smeekt om verlossing
de schaduwen zie ze wenken
in de verte tussen de nevelen
om traag te verdwijnen naar ergens
kussen nog even vochtige aarde
krimpen dan zacht al hun lijnen
mijn gedachten, ach lief Kerstkind
Reacties
Een reactie posten