De nevelen, zij smeken

 De nevelen, zij smeken

in gedachten teken
ik de vele tere lijntjes
langs de zwarte takken
van witte dromerige nevel
zwijgend in het moment
dit pakkende in verbazing
een stilte adembenemend
het lijkt zich voor te bereiden
op de komst van het Kerstkind
in deze tijden van oplettendheid
al die oorlog dit triest gebeuren
een tijd die smeekt om verlossing
de schaduwen zie ze wenken
in de verte tussen de nevelen
om traag te verdwijnen naar ergens
kussen nog even vochtige aarde
krimpen dan zacht al hun lijnen
mijn gedachten, ach lief Kerstkind

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster