Regenboog Boodschap

 We zijn verleerd om te vertragen. Niet omdat we het niet kunnen, maar omdat we het zijn gaan vermijden. Vertragen confronteert. Het haalt je weg bij afleiding, prestaties en voortdurend doorgaan. Het legt bloot wat je onderweg hebt genegeerd.

Naar binnen keren wordt vaak gezien als terugtrekken, terwijl het juist vraagt om moed. In de stilte is niets om je achter te verschuilen. Geen tempo, geen rollen, geen verwachtingen die je kunt volgen. Alleen jij, met wat er werkelijk speelt. Dat is precies waarom zoveel mensen blijven bewegen, zelfs wanneer hun lichaam om rust schreeuwt.

Wie niet vertraagt, hoeft niet te voelen. Niet te rouwen, niet te erkennen, niet te kiezen. Maar het lichaam onthoudt wat het hoofd overslaat. Spanning stapelt zich op, signalen worden genegeerd en uiteindelijk wordt stilstand afgedwongen. Niet als straf, maar als correctie.

Vertragen is geen luxe en geen spirituele keuze. Het is een vorm van verantwoordelijkheid nemen. Voor je energie. Voor je waarheid. Voor de richting die je leeft. Naar binnen keren betekent niet dat je zwakker wordt, maar dat je stopt met weglopen bij jezelf.

Pas wanneer je durft stil te vallen, wordt zichtbaar wat niet langer klopt. En pas daar ontstaat ruimte voor verandering die niet opnieuw ten koste gaat van wie je bent.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster