Teresa van Oldemburg

 Teresa van Oldemburg, geboren op 30 maart 1852 in Sint-Petersburg, Rusland, was de jongste dochter van hertog Peter Georgievich van Oldemburg en prinses Teresa van Nassau-Weilburg. Zijn familie behoorde tot de Duitse adel en was nauw verwant aan het Russische koninklijkdom.

Teresa kreeg een bevoorrechte opleiding, volgens haar sociale positie. Zij studeerde talen, geschiedenis, kunst en muziek en sprak vloeiend Duits, Frans, Russisch en Engels. Van jongs af aan werd ze beschouwd als een intelligente, gecultiveerde jonge vrouw met een groot gevoel voor humor.

In 1874 trouwde Teresa met prins George van Griekenland, zoon van koning George I. Het huwelijk kreeg vijf kinderen: Constantino, Jorge, Alejandra, Olga en Andrés. Teresa was een toegewijde vrouw en een toegewijde moeder, en streefde ernaar om haar kinderen op te voeden in een omgeving van liefde en stabiliteit.

Teresa stond bekend om haar toewijding aan sociale doelen. Hij richtte en leidde verschillende weeshuizen en ziekenhuizen, en werkte onvermoeibaar aan het verbeteren van de leefomstandigheden van mensen in nood. Ze was ook gepassioneerd door kunst en cultuur en ondersteunde talrijke artiesten en muzikanten.

In 1881 werd bij Teresa tuberculose vastgesteld. Ondanks dat hij de beste behandelingen kreeg die er destijds waren, ging zijn gezondheid snel achteruit. Hij overleed op 19 april 1883 op 31-jarige leeftijd en liet een diepe leegte achter in haar familie en Griekse samenleving.

Teresa van Oldemburg wordt herinnerd als een bijzondere vrouw die haar leven wijdde aan het helpen van anderen. Zijn nalatenschap van vriendelijkheid, medeleven en sociale toewijding blijft de komende generaties inspireren.