Anastasia Petrovi ć-Njego š van Montenegro

 Anastasia Petrovi ć-Njego š van Montenegro, geboren op 4 januari 1868 in Cetinje, Montenegro, was de dochter van koning Nikola I van Montenegro en koningin Milena Vukoti ć. Zijn familie behoorde tot de Petrovi ć-Njego š-dynastie, die Montenegro in de 19e eeuw regeerde.

Anastasia kreeg een uitgebreid en kosmopolitisch onderwijs, waarin ze talen zoals Frans, Duits en Engels leren. Ook werd hij vertrouwd met geschiedenis, literatuur en kunst. Van jongs af aan toonde ze een sterke interesse in politiek en internationale betrekkingen.

In 1889 trouwde Anastasia met prins George Maximilianovich van Beauharnais, kleinzoon van Keizer Napoleon Bonaparte Dit huwelijk, dat om politieke redenen is geregeld, was ongelukkig en eindigde in een scheiding in 1906.

In 1907 trouwde Anastasia met groothertog Nicolaas Nikolaevitsj van Rusland, neef van tsaar Nicolaas Dit huwelijk maakte haar lid van de Russische Keizerlijke familie en gaf haar toegang tot Europa's meest invloedrijke machtskringen.

Anastasia paste zich snel aan het leven aan het Russische hof, en verdiende het respect en bewondering van de aristocratie. Ze stond bekend om haar intelligentie, schoonheid en charme, en ze werd een populaire figuur in sociale en politieke gebeurtenissen.

Na het uitbreken van de Russische Revolutie in 1917 moesten Anastasia en haar man het land ontvluchten. Ze verloren al hun bezittingen en leefden voor de rest van hun leven in ballingschap.

Anastasia en Nicholas Nikolaevich vestigden zich in Frankrijk, waar ze een bescheiden leven leidden. Ondanks de moeilijkheden verloor Anastasia nooit de hoop op een terugkeer naar Rusland en hield ze haar sterke band met haar thuisland.

Anastasia van Montenegro overleed op 25 november 1935 in Antibes, Frankrijk. Ondanks de ups en downs van zijn leven, bleef hij altijd trouw aan zijn principes en waarden. Haar nalatenschap als prinses, vrouw en wereldvrouw blijft generaties inspireren.