James Kavanaugh

 k kwam deze tekst vandaag tegen en die raakte me zo diep, veel herkenning.

------------------------------------------------
Ik ben een van de zoekers. Ik geloof dat we met miljoenen zijn.
We zijn niet ongelukkig, maar ook niet echt tevreden.
We blijven het leven verkennen, in de hoop het ultieme geheim ervan te ontdekken.
We blijven onszelf verkennen, in de hoop het te begrijpen.
We wandelen graag langs het strand, we worden aangetrokken door de oceaan, gegrepen door haar kracht, haar onophoudelijke beweging, haar mysterie en onuitsprekelijke schoonheid.
We houden van bossen en bergen, woestijnen en verborgen rivieren, en ook van de eenzame steden.
Ons verdriet maakt net zo goed deel uit van ons leven als ons lachen.
Ons verdriet delen met degenen van wie we houden is misschien wel de grootste vreugde die we maar kunnen bedenken - tenzij het gaat om het delen van onze lach.
Wij zoekers zijn alleen ambitieus voor het leven zelf, voor al het moois dat het te bieden heeft.
Bovenal hebben we lief en willen we dat er van ons gehouden wordt.
We willen leven in een relatie die ons ronddwalen niet zal belemmeren, noch onze zoektocht zal verhinderen, noch ons zal opsluiten in gevangenismuren...
We willen onszelf niet aan een ander bewijzen of strijden om liefde.
Voor zwervers, dromers en geliefden, voor eenzame mannen en vrouwen die al het goede en mooie van het leven durven te vragen.
Het is voor degenen die te zachtaardig zijn om tussen wolven te leven."

James Kavanaugh