Catharina Mikhailovna Dolgorukova

 Catharina Mikhailovna Dolgorukova, geboren in Moskou op 14 november 1847, behoorde tot een van de oudste en meest edele families in Rusland. Zijn vader, prins Miguel Dolgorukov, was een hooggeplaatste ambtenaar van het Russische Rijk, terwijl zijn moeder, Vera Vishnevskaya, uit een militaire familie kwam.

Catherine stond bekend om haar buitengewone schoonheid. Beschreven als een "vrouw van middelgrote lengte met een elegant figuur, zijdezachte ivoor huid, bange gazelleogen, sensuele mond en delicate kastanjevlechten", boeide de Russische elite met haar charme en aantrekkingskracht.

Catharina ontmoette in 1866 tsaar Alexander II, die al getrouwd was met prinses Maria van Hessen-Darmstadt. Ondanks het leeftijdsverschil en sociale status, ontstond er een intense liefdevolle relatie tussen hen. Deze schandalige liefdesaffaire tartde sociale conventies en moraal van die tijd.

Na de dood van Keizerin Maria in 1880 kon Alexander II, diep verliefd op Catherine, eindelijk met haar trouwen in een geheime morganatische ceremonie op 6 juli 1880. Dit morganatische huwelijk betekende dat Catherine niet de titel van Keizerin zou krijgen en haar kinderen de troon kregen.

De vereniging van de tsaar met Catherine zorgde voor grote controverse tussen de aristocratie en de Russisch-orthodoxe Kerk, die het als een negatief en een bedreiging voor de stabiliteit van het rijk beschouwde. Het stel werd gedwongen om in semi- ballingschap te leven, weg van de rechtbank en het openbare leven.

Na de dood van Alexander II in 1881 verbannen Catherine met haar kinderen naar Frankrijk. Hij leidde een rustig en discreet leven tot zijn dood in Nice op 15 februari 1922. Haar verhaal, gekenmerkt door liefde, schandaal en controverse, maakt haar een fascinerende en iconische figuur in het Keizerlijk.