Johanna II van Napels
Johanna II van Napels werd geboren in Zara, Dalmatië op 25 oktober 1373. Ze was de dochter van Karel III van Napels en Hongarije en Margarita van Durazzo. Het behoorde tot de Anjou-Durazzo-dynastie, een tak van het huis Anjou die het Koninkrijk Napels en het Koninkrijk Hongarije regeerde.
Joan II was vier keer getrouwd. Haar eerste huwelijk was met Willem II van Apulië, met wie ze twee kinderen kreeg. Na de dood van haar man trouwde ze met James II van Aragon, met wie ze geen nakomelingen had. Zijn derde huwelijk was met Francisco I Sforza, hertog van Milaan, met wie hij een dochter had. Uiteindelijk trouwde ze met Johannes IV de Alençon, met wie ze ook geen kinderen had.
Tijdens haar bewind kreeg Johanna II te maken met talrijke conflicten en machtsstrijd. Hij kreeg te maken met de rebellies van de Napolitaanse adel, de invasies van zijn vijanden en de intriges van zijn eigen familieleden.
Jeanne II van Napels overleed in Napels op 2 februari 1435 op 61-jarige leeftijd. Zijn dood markeerde het einde van de Anjou-Durazzo dynastie in Napels. Ondanks haar turbulente heerschappij wordt Joanne II herinnerd als een sterke, onafhankelijke vrouw die vocht om haar troon te behouden in een wereld die door mannen gedomineerd werd.
Reacties
Een reactie posten