Emily in Paris seizoen 5 Review

 Emily is een ambitieuze marketingmanager van in de twintig uit Chicago. wanneer haar bedrijf een Frans luxe marketingbedrijf overneemt krijgt ze onverwachts haar droombaan in Parijs. Ze krijgt de taak om hun sociale mediastrategie te vernieuwen. Emily's nieuwe leven in Parijs is gevuld met bedwelmende avonturen en verrassende uitdagingen terwijl ze jongleert met het verkennen van haar collega's, het maken van vrienden en het navigeren door nieuwe romances.

Emily verkent een nieuwe romance met de Italiaanse Marcello Muratori, terwijl de complexe dynamiek met Gabriel blijft bestaan. Het seizoen eindigt met een grote cliffhanger waarbij Gabriel haar uitnodigt om naar Griekenland te komen.
______________

Review :

Het laatste seizoen van Emily in Paris voelde verrassend saai aan in vergelijking met de voorgaande seizoenen. Emily's personage leek verwarder dan ooit – ze weet niet echt wat ze wil, en dat gebrek aan richting maakte haar verhaallijn frustrerend om naar te kijken. In plaats van groei voelden haar keuzes dit seizoen repetitief en oppervlakkig aan. Aan de andere kant stal Sylvie de show volledig. Haar personage had veel meer diepgang, zelfvertrouwen en een boeiende verhaallijn. Elke scène waarin ze te zien was, voelde interessant aan, en haar aanwezigheid op het scherm was veel meeslepender dan die van Emily. Eerlijk gezegd voelde Sylvie als de echte hoofdrolspeelster dit seizoen.
Gabriel werd helaas bijna volledig genegeerd, wat teleurstellend was. Zijn dynamiek met Emily is altijd een belangrijk onderdeel van de serie geweest, en hem naar de achtergrond schuiven maakte het seizoen onafgemaakt. Hopelijk focust het volgende seizoen meer op Emily en Gabriel samen en brengt het de charme en emotionele aantrekkingskracht terug die de serie ooit had.
Emily is een verwend, ongeloofwaardig en saai personage. Bovendien kleedt ze zich om de dag als een tafelkleed en een keukendoek.
De hele serie is een karikatuur die overdreven is voor het Amerikaanse publiek en vol zit met overdreven clichés.
Je hebt constant medelijden met alle mannen die met Emily te maken krijgen, terwijl ze hen aanvalt met beschuldigingen van "mansplaining" en hen over het algemeen slecht behandelt, zonder veel berouw.
Het enige positieve dat ik kan zeggen, is het camerawerk, dat redelijk is. De locaties zijn soms ook niet slecht.
Het verhaal, de personages en in het algemeen de plot en het gedrag zijn op zijn best irritant, en op zijn slechtst saai en ergerlijk.
Het is wel geschikt om te kijken als je iets zoekt om bij in slaap te vallen, dus het is geen complete tijdverspilling.