Outlander Seizoen 7 Review

 Na de aangrijpende gebeurtenissen van seizoen zes haasten Jamie en Young Ian zich om Claire te redden voordat ze berecht en onterecht veroordeeld wordt voor moord. Maar hun missie wordt gecompliceerd door het begin van een geopolitieke storm: de Amerikaanse Revolutie is aangebroken. In het zevende seizoen van OUTLANDER worden Jamie, Claire en hun familie gevangen in de gewelddadige geboorteweeën van een opkomende natie, terwijl legers ten strijde trekken en Britse instellingen afbrokkelen door gewapende opstand. Het land dat de Frasers hun thuis noemen, verandert en zij moeten mee veranderen. Om te beschermen wat ze hebben opgebouwd, moeten de Frasers de gevaren van de Onafhankelijkheidsoorlog trotseren. Ze leren dat je soms moet achterlaten wat je liefhebt om te verdedigen. Terwijl het conflict hen uit North Carolina drijft en hen midden in de strijd voor onafhankelijkheid brengt, worden Jamie, Claire, Brianna en Roger geconfronteerd met onmogelijke beslissingen die hun familie uit elkaar kunnen scheuren.
__________________

Review:

Outlander is een van die series die sterk begint, maar vervolgens moeite heeft om het momentum vast te houden. Mijn ervaring met de seizoenen is nogal wisselend.
Voor mij zijn het altijd de pauzes tussen het filmen die schokkend zijn. Het hielp dat ik S7 deel 1 opnieuw keek voordat ik met deel 2 begon.. maar toch helpen de pauzes van meer dan een jaar+ niet. En ik weet dat veel mensen begrijpen dat het veel werk kost om te filmen wat ze voor ons doen, maar bijna anderhalf jaar sinds deel 1 werd uitgezonden? Was een slechte beslissing. Dan weer moesten we wel 2 jaar wachten tussen seizoenen toen covid gebeurde, dus een wachttijd van anderhalf jaar of zo is niet zo erg. Toch een slechte beslissing.
Seizoen 1 is een solide introductie. Het is boeiend, zet de wereld en de personages goed neer en houdt je geboeid.
Seizoen 2 is zonder twijfel het hoogtepunt van de hele serie. De verhaallijn is scherp en het tempo werkt perfect. 
Seizoen 3 gaat het wat minder. Het verhaal voelt onsamenhangend aan. Het is nog steeds te kijken, maar merkbaar zwakker.
Seizoen 4 verbetert iets, maar is vergeetbaar.
Seizoen 5 wordt frustrerend saai. Hele afleveringen focussen op zijverhalen die losstaan ​​van de hoofdplot, waardoor het seizoen langdradig wordt.
Seizoen 6 is voor mij het zwakste seizoen. Het is traag, saai en voelt volledig de weg kwijt. Het tempo is een groot probleem. Deze 8 afleveringen hadden makkelijk in vier afleveringen gepast. Er wordt te veel tijd besteed aan opvulling en het verhaal verliest zijn richting. Seizoen 7 is een wisselvallige serie. De eerste helft is een aangename verrassing en voelt veel gefocuster aan dan seizoen 5 en 6. Helaas is de tweede helft minder sterk. 
Ik word kriegel van het refrein dat ze gebruiken over de scène aan het begin na de openingstitels. Sinéad horen herhalen (met een etherische stem) "zing mij een liedje van een meisje dat verdwenen is... o, zou dat meisje ik kunnen zijn" is vervelend, aangezien ze inderdaad verdwenen is. Het stoort me niet in het hoofdzang, alleen dat extra stukje.
De personages voelden zelfs niet hetzelfde aan en de inconsistenties waren overal. Welk verhaal vertellen ze?? Het is zo willekeurig en zo vlak. Hoe durft Jaime te doen alsof 6 maanden weg zijn geen probleem was, maar zo onredelijk te zijn over John? Waarom gebeurden er zoveel dingen tegelijk en zo gehaast? Waar was de diepgang van het verhaal en de personages? Waarom zou Claire om "privacy" vragen om te plassen?? Waarom werd Ellen's foto bij Lolly getoond met donker haar terwijl Jamie het duidelijk beschreef als rood (in haar kist) en waarom leek het portret op Jane? Het was GEK. Ik vond Jaime zelfs geen beetje leuk! Hij was als een andere man. Geen diepgang. De dialogen waren ook pure luiheid. Ik voelde me raar terwijl ik het keek—alsof geen van de acteurs (behalve John & William) hun best deden. Ja. Ik voel een gevoel van verlies. Het was gewoon VREEMD. En Frances en Faith erbij gooien??? Faith zou zich een liedje herinneren dat als baby werd gezongen terwijl ze dood speelde?? Waar gaat dit heen?
Desondanks blijft het acteerwerk consistent uitstekend gedurende de hele serie. Tobias Menzies is fantastisch en vertolkt zowel Jack Randall als Frank met een ongelooflijke veelzijdigheid. Caitriona Balfe is ook geweldig als Claire. De cinematografie is prachtig en een van de meest indrukwekkende aspecten van de serie, door alle seizoenen heen, is het kostuumontwerp, dat werkelijk verbluffend is.
Ik hoop dat het laatste seizoen 8 een goed einde zal zijn voor de serie.