Run Away (TV series) Review

 

Netflix  nieuwe miniserie Run Away (2026), naar het werk van Harlan Coben.

Als Simon Greene, een welgestelde financieel adviseur, zijn verslaafde dochter gaat zoeken in drugspanden in New York, zet dat een aantal dramatische gebeurtenissen in gang.

"Je hebt je dochter verloren.
Ze is verslaafd aan drugs en aan een gewelddadige vriend. En ze heeft duidelijk gemaakt dat ze niet gevonden wil worden.
Dan zie je haar, heel toevallig, straatmuziek maken in Central Park in New York.
Maar ze is niet het meisje dat je je herinnert. Deze vrouw is dronken, bang en duidelijk in de problemen.
Je aarzelt geen moment. Je loopt naar haar toe en smeekt haar om naar huis te komen.
Ze rent weg.
En je volgt haar een donkere en gevaarlijke wereld in waarvan je het bestaan ​​niet kende. Waar criminele bendes de dienst uitmaken, waar drugs het belangrijkste betaalmiddel zijn en moord aan de orde van de dag.
Nu staat jouw leven op het spel. En nergens en niemand is veilig."

_________________________

Review:

James Nesbitt is absoluut briljant als de vader die door een hel gaat in zijn zoektocht naar zijn dochter - hij draagt ​​het geheel met zoveel rauwe emotie, je voelt echt zijn pijn. En Ruth Jones als de privédetective? Geweldig! Ze is stoer, slim en brengt die perfecte mix van hart en doorzettingsvermogen. Het acteerwerk van die twee hield me alle 8 afleveringen geboeid. Het is een echte Harlan Coben-thriller met plotwendingen, familiedrama, moorden en al die duistere geheimen die zich opstapelen. Maar bah, ik haatte het hoe al dat geheimhouden en liegen er alleen maar toe leidde dat er meer onschuldige mensen gewond raakten of erger - ik werd er zo boos van toen ik het zag gebeuren! En laten we het maar niet hebben over hoe griezelig en manipulatief die groepen kunnen zijn... echt verontrustend. De grootste teleurstelling was echter het einde - na al die opbouw voelde het gewoon vlak en teleurstellend aan, alsof ze er veel meer mee hadden kunnen doen.
Het was de perfecte serie om in één keer te bingewatchen na de jaarwisseling. Ik lette niet te veel op de details en genoot van de typische plotwendingen van de Cobens in elke aflevering. En James Nesbitt is geweldig.Maar toen ik erover nadacht, als geheel, dan gaat het niet eens om plotgaten, het slaat gewoon helemaal nergens op.

Hieronder volgen enorme spoilers, lees dit niet verder als je de serie nog wilt kijken, want anders zul je hem waarschijnlijk niet meer zien.

Het blijkt dus dat de jonge drugsverslaafde waar iedereen het hele seizoen naar op zoek was - de hoofdplot - al die tijd in een afkickkliniek zat.
En niemand had eraan gedacht. Niemand. De politie "breidde het onderzoek nog verder uit dan voorheen", maar nam niet de moeite om afkickklinieken in de omgeving te bellen, ondanks dat ze zonder enige twijfel wisten dat ze verslaafd was.
Ze hebben haar medisch dossier ook niet gecontroleerd, anders hadden ze gezien dat ze al eerder in een afkickkliniek was geweest en zich daar opnieuw had laten opnemen. Haar moeder, die haar de eerste keer zelf naar de kliniek had gebracht, kwam er vervolgens achter dat ze was misleid en teruggevallen in haar oude gewoonten. Ze vermoordt de drugsdealer die hiervoor verantwoordelijk was en besluit, ondanks dat haar dochter zegt dat ze clean wil worden, een drugsbaron, de baas van haar slachtoffer, in een kelder te confronteren in plaats van, je weet wel, te controleren of ze wel terug was in de kliniek waar ze haar een paar dagen eerder naartoe had gebracht.
Bovendien deed ze dit nadat een andere drugsdealer haar uit het appartement van de dode man had zien komen. Ik weet zeker dat haar laatste gedachte na de schietpartij door diezelfde man was: "Nou ja, ik weet niet wat ik had verwacht."
Ik zou nog uren kunnen doorgaan over die zinloze executiegolf van de sekte: het is een sekte. Ze maken hun eigen regels, dat is iets cools wat je als sekte kunt doen. Ze besloten het koninkrijk te delen met alle zonen, maar in plaats van te zeggen "wacht even, alleen degenen die lid zijn van de sekte natuurlijk", beginnen ze een moordpartij. Waarom? Omdat een stel halfbroers hun deel opeisen volgens het rechtssysteem van de sekte?
Feit dat we nooit hebben ontdekt waardoor Anya in een rolstoel terecht is gekomen, en waarom ze die niet altijd nodig leek te hebben. Ik vermoed dat ze chronische pijn heeft, misschien in haar rug; ze kon wel staan ​​en lopen, maar vanwege de pijn was het gewoon humaner voor haar om een ​​rolstoel te gebruiken.  Wat is er met Henry gebeurd? Dee antwoordde dat toen ze opsomde wat ze de halfbroers hadden aangedaan, ze het zo hadden laten lijken alsof Henry was weggelopen. Henry is dood, ze hebben hem vermoord en zijn lichaam laten verdwijnen.  Ik begon aan Run Away met de verwachting van een degelijke B-thriller, en dat is precies wat we kregen. Ik heb wel wat gemopperd over bepaalde delen van deze samenvattingen, maar ik was niet teleurgesteld omdat ik wist wat ik kon verwachten. Ik waardeer het dat we consistent deze mysteries van Harlan Coben krijgen, dat ze betrouwbaar entertainment bieden en dat we er gewoon lekker bij kunnen ontspannen en even de wereld kunnen vergeten. Run Away eindigde met een dramatisch hoogtepunt. Hoewel het hier en daar wat hobbelig was en de schrijvers zeker meer tijd hadden kunnen nemen om het verhaal te laten rijpen, is Run Away een succes. Op naar het volgende deel!