Charlotte Federica van Mecklenburg-Schwerin

 Charlotte Federica van Mecklenburg-Schwerin werd geboren op 4 december 1784 in Ludwigslust, Duitsland. Ze was de dochter van hertog Frederik Francis I van Mecklenburg-Schwerin en prinses Louise van Saksen-Gotha-Altenburg. Het behoorde tot het Huis Mecklenburg, een van de oudste en meest prominente dynastieën in Noord-Duitsland.

Carlota Federica kreeg een volledige en verfijnde opleiding, volgens haar sociale positie. Hij studeerde talen, geschiedenis, kunst en muziek en sprak vloeiend Duits, Frans, Zweeds en Deens. Van jongs af aan werd ze beschouwd als een intelligente, gecultiveerde jonge vrouw met een grote persoonlijke charme.

In 1806 trouwde Charlotte Federica met prins Christian van Denemarken, troonopvolger van Denemarken en Noorwegen. Het huwelijk kreeg een zoon, Frederik VII van Denemarken.

Uit haar huwelijk werd Charlotte Federica kroonprinses van Denemarken, en nam een prominente plaats in aan het koninklijk hof. Zijn positie werd echter beïnvloed door de Napoleontische oorlogen, die leidde tot de invasie van Denemarken door Groot-Brittannië en het verlies van Noorwegen.

In 1810 scheidde Charlotte Federica van haar man, die na de dood van haar vader koning Federic VI van Denemarken werd. Carlota Federica verhuisde naar Italië, waar ze de rest van haar leven heeft gewoond en zich inzet voor liefdadigheid en culturele activiteiten.

Carlota Federica overleed op 13 juli 1840 in Rome, Italië, op 55-jarige leeftijd. Ze wordt herinnerd als een intelligente, beschaafde en medelevende vrouw die een belangrijke rol speelde in de Deense geschiedenis, ondanks haar korte leven als kroonprinses.

Aanvullende gegevens

Carlota Federica was gepassioneerd over muziek en schilderen.

Ze werd gezien als een vrouw met grote schoonheid en elegantie.

Zij was nauw bevriend met de Duitse dichter Johann Wolfgang von Goethe.