Prometheus (2012)

 In 2089 ontdekt een team van wetenschappers afbeeldingen van een aantal bollen in een grot op het eiland Skye in Schotland. Het ontwerp van de tekeningen komt terug in verschillende oude beschavingen, waaronder ook het Oude Egypte, de Mayacultuur, de Soemer, Babylonië, Hawaï en Mesopotamië. Deze eeuwenoude beschavingen hebben nooit contact met elkaar gehad, en toch zijn de bollen telkens weergegeven in dezelfde configuratie.

De pictogrammen laten telkens mannen zien die gigantische wezens aanbidden die naar de sterren wijzen. Het enige galactische systeem dat overeenkwam was zo ver van de Aarde verwijderd, dat er geen manier is waarop deze primitieve oude beschavingen er mogelijk van hebben geweten. Het aangeduide systeem heeft blijkbaar een zon, net zoals de onze. Op basis van onze langeafstandsscans leek er een planeet te zijn. Slechts één planeet met een maan, in staat om het leven te ondersteunen.

Het team denkt dat op deze maan de scheppers van de mensheid leven. Zij noemen deze scheppers 'Engineers'. Het team vraagt zich af waarom deze Engineers de mensen zouden hebben gecreëerd en gaat op expeditie naar die maan. Bij hen is de androïde David, die is gespecialiseerd in alle talen, inclusief de prehistorische, om met de Engineers te kunnen communiceren.

Eenmaal op de maan aangekomen, landen ze bij een grote, massieve, koepelvormige structuur, die ze verkennen. Ergens in de koepel treffen ze op de grond een dood wezen aan, dat onthoofd is door een deur. Ze denken dat dit een Engineer is. David weet deze deur open te krijgen door middel van een code. In deze ruimte zien zij een groot beeld van een hoofd dat ontzettend veel op dat van een mens gelijkt. Ook staan er in de ruimte een heleboel cilinders. Ongemerkt neemt David een van die cilinders mee.

De leiders van de expeditie die nog in het ruimteschip zaten waarschuwen de wetenschappers dat er een dodelijke storm van silicadeeltjes aankomt. Zij haasten zich terug naar het ruimteschip en nemen het hoofd van het dode wezen mee. Twee van de wetenschappers, Millburn en Fifield, waren eerder al richting de uitgang teruggekeerd om naar het schip terug te gaan, maar zijn echter verdwaald en zo genoodzaakt om de hele nacht in de koepel te blijven.

In het ruimteschip onderzoeken ze een vreemd hoofd waarvan ze denken dat het van een Engineer is. Het blijkt een helm te zijn. In de helm vinden ze een mensenhoofd. Als zij een DNA-monster van het hoofd met mensen-DNA vergelijken, is er 100% overeenkomst. Millburn en Fifield vinden in de koepel ook een aantal levenloze Engineers. Via de camera's op hun helmen kan men vanaf het ruimteschip zien wat de wetenschappers zien. David vraagt aan een van de wetenschappers, Dr. Charlie Holloway, wat hij ervoor over zou hebben om de doodsoorzaak van de Engineers te achterhalen. Dr. Holloway bekent hier alles voor over te hebben. David geeft hem een glas met drank, waarin hij ongezien een druppel van een zwarte vloeistof, die hij uit de cilinder heeft gehaald, heeft gedaan.

De volgende dag gaan ze terug naar de koepel, waar ze Millburn dood aantreffen. Tijdens deze ontdekking wordt Dr. Holloway onwel. Snel gaat het team terug naar het ruimteschip. Meredith Vickers, die de leiding van de expeditie heeft, wil echter niet dat hij het ruimteschip ingaat en zo de hele bemanning met een virus infecteert. De wetenschappers krijgen de keuze: het schip op, of bij Dr. Holloway achterblijven. Iedereen behalve Dr. Elizabeth Shaw, die een relatie met Dr. Holloway heeft, gaat het schip in. Omdat Dr. Holloway niet wil dat zij alleen achterblijft (hij voelt dat hij zal sterven) loopt hij het schip in en wordt met een vlammenwerper verbrand.

Een gemuteerde Fifield valt de andere bemanningsleden aan en weet er verschillende te doden voor hij zelf gedood wordt. Het schip gaat in quarantaine om er zeker van te zijn dat niemand van de wetenschappers het virus draagt. Dr. Shaw blijkt drie maanden zwanger. Dit is nochtans onmogelijk, aangezien haar enige geslachtsgemeenschap met Dr. Holloway zo'n tien uur geleden was. Ze opereert zichzelf in een machine, die eigenlijk voor mannen bedoeld is, en haalt de foetus uit haar buik. Het blijkt een inktvisachtig wezen te zijn. Ze vlucht weg uit de machine, sluit de deur af en laat het wezen achter.

Ze komt in een ruimte met Peter Weyland, de eigenaar van de organisatie die de reis financiert. Hij hoopt contact te kunnen maken met de Engineers. Als ze de mensen zouden hebben geschapen, dan zouden ze toch ook hun dood kunnen uitstellen? dacht hij. Ze gaan naar een geheime ruimte in de koepel, die David had ontdekt. De ruimte is een soort grote kaart van het heelal. Ook is er een machine waarin een Engineer in leven wordt gehouden zonder te verouderen. David wekt de Engineer en stelt hem de vraag van Weyland. De Engineer wordt boos en slaat alle aanwezigen neer. Alleen Dr. Shaw weet te ontsnappen. De Engineer start de koepel die een ruimteschip blijkt te zijn.

Nu pas wordt Dr. Shaw alles duidelijk. De zwarte vloeistof in de cilinders is een massavernietigingswapen om de mensheid te vernietigen. Het vernietigt het DNA van geïnfecteerde personen. Dit was ook met Dr. Holloway gebeurd. De maan was een militaire basis. De Engineers hadden er blijkbaar spijt van gekregen dat ze de mensen hadden gemaakt. Snel bericht ze deze conclusie aan Captain Janek, Vickers, Ravel en Chance, de laatste overlevenden in het ruimteschip. Vickers ontsnapt op tijd uit het schip voordat de anderen het ruimteschip van de Engineer laten neerstorten door er met hun eigen schip op in te vliegen. Vickers wordt verpletterd door het gecrashte schip.

De woedende Engineer ontsnapt uit zijn ruimteschip en gaat achter Dr. Shaw aan die als laatste is overgebleven. David, die nog functioneert maar niet meer kan bewegen, waarschuwt haar via een bericht. Dr. Shaw gaat een reddingsschip van het originele schip binnen dat de drie mannen voor haar hebben ontkoppeld en hoort daar vreemde geluiden. Ze pakt een bijl, gaat op zoek en vindt de ruimte met de operatiemachine. Achter de deur ziet ze het octopusachtige wezen dat zij zelf had gebaard en dat groter is gegroeid dan zijzelf. De Engineer komt op dat moment het reddingsschip in en probeert haar aan te vallen. Dr. Shaw opent de deur van de operatiemachine en de Engineer wordt aangevallen door het octopusachtige wezen. Later vindt ze David terug. Die vertelt haar dat er op de maan nog meer ruimteschepen verborgen zijn. Ze weten er een te vinden en vertrekken ermee. Niet terug naar de Aarde, maar naar de planeet waar de Engineers oorspronkelijk vandaan kwamen. Ze wil weten waarom de Engineers de mensheid wilden creëren en weer vernietigen.

Nadat ze wegvliegen gaat het beeld weer naar de dode Engineer die opeens aan het trillen is. Uit zijn buik komt een raar wezen dat sprekend gelijkt op de alien uit de film Alien van Ridley Scott, die ook de film Prometheus heeft gemaakt.

Dat Dr. Shaw en David op weg zijn gegaan naar de oorspronkelijke planeet van de Engineers, biedt de mogelijkheid van een vervolgfilm.

Bron: WikiPedia
_______________
 Het script was een complete puinhoop; ik denk dat Ridley Scott zich zou schamen om een ​​film uit te brengen met zoveel plotgaten. Wie schrijft zulke belangrijke scripts en erger nog, wie geeft groen licht voor zo'n onsamenhangend stuk troep? Ik had letterlijk het gevoel dat elke andere scène was geschrapt of weggegooid, vanwege de manier waarop het verhaal zich zonder samenhang ontwikkelde.

Ik vond niets om me zorgen over te maken bij welk personage dan ook in de film; ze hadden geen boeiende dialogen en werden niet als echte mensen gepresenteerd. Het waren standaardpersonages die waren neergezet om het verhaal omheen te bouwen, wat er al van over was. Je had 99% van hen kunnen weglaten en nog steeds dezelfde film hebben.

Wat de personages deden, sloeg nergens op. Ervaren ruimtereizigers flippen bij de aanblik van een onthoofd lichaam, maar dwalen urenlang rond in een volkomen onbekende ruimte. Ze vinden een onbekende levensvorm en pakken hem praktisch op en knuffelen hem. Mensen lijken op de achtergrond te wemelen, maar we hebben geen idee van hun karakter of motivatie en krijgen geen idee van hun plaats in het verhaal.

Noomi Rapace heeft nul charisma, net als haar verloofde, wie dat ook was. Iedereen had de rol van Guy Pearce kunnen spelen, aangezien hij niet achter al die make-up mocht acteren. Ik vermoed dat iemand verliefd werd op het idee van een robot die gefascineerd was door Lawrence of Arabia, omdat er geen andere reden was om het in het script op te nemen; het was een volkomen overbodige zaak. Michael Fassbender is een geweldige acteur, maar zelfs hij kan geen hele film dragen, hoewel het misschien beter was geweest als hij het had geprobeerd. Charlize Theron had nauwelijks meer dan zeven of acht regels.

De effecten waren goed, maar zonder een verhaal om ze te ondersteunen was het allemaal rook en spiegels. Ik baalde dat ik meer dan twee uur had verspild die ik nooit meer terugkrijg. Dat dacht ik zeker niet na "Alien" of "Gladiator". Ik denk dat als Scott hier een vervolg op gaat maken, hij zich beter eerst op het script kan concentreren en zich later pas zorgen kan maken over de effecten. Ik ga geen geld of tijd meer verspillen als dit het beste is wat hij vandaag kan maken. Ik raad absoluut niemand aan om deze film te zien.