DE GEKKE LOGICA VAN DE NARCIST

 DE GEKKE LOGICA VAN DE NARCIST

In mijn leven heb ik vooral te maken gehad met emotioneel onvolwassen mannen. Mannen die slecht tegen kritiek kunnen, moeite hebben met persoonlijke groei en vooral heel goed zijn in het verdraaien van de werkelijkheid.
Liegen vind ik een vreemd fenomeen. Nog vreemder vind ik het wanneer iemand een verhaal vertelt dat van geen kanten klopt en jij uiteindelijk degene bent die van liegen wordt beschuldigd. Dan zit ik soms echt te kijken en te denken: meen je dit nou serieus?
Vroeger ging ik uitleggen, verdedigen en bewijzen hoe iets werkelijk was gegaan. Ik was op zoek naar begrip, eerlijkheid en erkenning. Tegenwoordig niet meer.
Ik zie inmiddels precies wat er gebeurt. Als iemand geen verantwoordelijkheid kan nemen voor zijn eigen gedrag, moet de schuld ergens heen. En vaak ben jij dan de aangewezen persoon.
Dat is de gekke logica waar ik het over heb.
Zij liegen, maar jij bent de leugenaar.
Zij overschrijden grenzen, maar jij bent moeilijk.
Zij reageren op kritiek als een aanval, maar jij bent degene die niet normaal kan communiceren.
Wat mij ook opvalt, is hoe moeilijk sommige mensen persoonlijke groei vinden. Zolang jij jezelf aanpast, twijfelt aan jezelf en meegaat in hun verhaal, is er weinig aan de hand. Maar zodra jij grenzen gaat stellen, sterker wordt en voor jezelf kiest, verandert de dynamiek.
Ineens ben jij veranderd.
Ineens doe jij moeilijk.
Ineens ligt het probleem bij jou.
Tegenwoordig kan ik daar met meer afstand naar kijken. Niet omdat het me nooit meer raakt, maar omdat ik heb geleerd dat niet alles van mij is. Sommige mensen zijn zo druk bezig met vermijden, verdedigen en de schuld buiten zichzelf leggen, dat eerlijk naar zichzelf kijken simpelweg niet lukt.
Dat betekent niet dat ik het goedkeur.
Dat betekent niet dat ik het accepteer.
Dat betekent alleen dat ik ben gestopt met het willen oplossen.
En wat een rust geeft dat.
De grootste les die ik heb geleerd, is dat niet iedereen wil groeien. Niet iedereen wil verantwoordelijkheid nemen. En hoe hard jij ook je best doet, dat ga jij niet voor een ander veranderen.
Soms is persoonlijke groei niet nóg een gesprek voeren.
Niet nóg een uitleg geven.
Niet nóg een kans geven.
Soms is persoonlijke groei beseffen dat het tijd is om weg te lopen.
Niet uit angst.
Niet uit boosheid.
Maar uit zelfliefde.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster