De lange weg van verdriet
De lange weg van verdriet
Je kunt er niet tegen vechten. Je kunt het alleen lopen.Verdriet is geen vijand die overwonnen moet worden; het is een weg die moet worden afgelegd. Er is geen kortere weg, geen strijd om te winnen. Het gewicht van het verlies blijft bij elke stap hangen, de stilte wordt met elke kilometer luider. Maar toch lopen we. De ene voet voor de andere. Langzaam. Stil.
Op sommige dagen zal de mist net genoeg optrekken zodat je iets verder kunt kijken. Op andere dagen voelt de weg eindeloos aan en voel je je misschien alleen. Dat ben je niet.
Verdriet vraagt niet om onze kracht of weerstand; het vraagt alleen om onze aanwezigheid, om ermee mee te gaan, om de liefde te eren die overblijft, zelfs als al het andere verloren voelt.
Laat de weg je dragen. Het is lang, maar het is van jou.
Reacties
Een reactie posten