Een gewoonte die ik mezelf heb aangeleerd

 Een gewoonte die ik mezelf heb aangeleerd, heeft het makkelijker gemaakt om over mijn verdriet heen te komen.

De laatste tijd zeg ik steeds vaker tegen mezelf: "Oh, mijn dagelijkse verdriet is er weer." Ik voel me dan even verdrietig... maar dan verdwijnt het ook weer.
Op de een of andere manier voorkomt dit, dat ik in een neerwaartse spiraal terechtkom, misschien omdat ik het accepteer en toelaat ipv ertegen te vechten, er bang voor te zijn en
mezelf ervan te proberen te overtuigen dat het niet nodig is... 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster