Wanneer het hart tot rust komt

 Wanneer het hart tot rust komt in het midden van de storm, dan weet de ziel dat ze geleid wordt.

Niet alles wat gebeurt, is begrijpelijk voor het oog dat slechts naar buiten kijkt. Maar het innerlijk oog herkent het teken in de regen, het woord in de stilte, het antwoord in het wachten.

Wees geduldig met wat zich nog niet heeft ontvouwd, zoals de aarde geduldig wacht tot het zaad ontkiemt. Alles heeft zijn tijd, en niets keert terug zonder reden.

Wie het pad van oprechtheid bewandelt — zelfs struikelend — wordt gedragen. Want wat oprecht is, kent geen ondergang. Wat uit liefde wordt gezegd of gedaan, is als water dat nooit verloren gaat: het vindt zijn weg, steeds opnieuw.

Weet: er is Iets dat ziet wat het oog niet ziet, dat weet wat jij niet kunt weten. Vertrouw je toe aan dat wat je overstijgt, maar in jou leeft. Richt je hart niet op de wereld alleen, maar op dat wat haar bezielt.

En keer, telkens weer, terug naar vrede. Want vrede is de oorsprong, en vrede is het eind.